The blog has been moved to www.KapteinCaprivi.com.

You will not be able to post comments on this site from today.

Please surf over to the new site. It’s a pain, I know.

Dif, a very knowledgeable member on the www.4×4Community.co.za website (profile at http://www.4×4community.co.za/forum/member.php?u=3253, wrote a report to Toyota about the Toyota Fortuner Gravel Handling problem.

Toyota’s reply is also attached.

Reports downloaded from the excellent 4×4Community website at http://www.4×4community.co.za/forum/showthread.php?p=220441

div-fortuner-report
toyota-sa-reply-to-report-10102008

Found Toyota Tygervalley on web. http://www.toyota.co.za/Dealers/DealerContact.aspx?DealerCode=63835&Context=ContactADealer.

Spoke to Fred, the service manager. He seems quite helpful. He explained that all vehciles will be taken on merit, so he needs to take the car for a drive. We booked the drive for 3pm this afternoon. I am meeting him at Toyota Tygervalley, and then we will go through to Vissershok Road, on the outskirts of Durbanville in Cape Town.

My goeie vriend PJ “Blou Bul” van Zyl stuur vir my die brief.

Nou die dag toe dit so lekker gereen het hier in Gordonsbaai het daar ‘n vreeslike snaakse ding gebeur. Ek was nogal daar om dit af te neem.

Op die eerste foto staan daar ‘n Toyota, Hyundai en Pajero. Hulle was van plan om oor die laagwater bruggie te ry. Maar na omtrent 5 minute wat die Toyota en sy bestuurder die “magtige rivier” aanskou het (seker planne gemaak oor watter “approach angle” hulle gaan gebruik, toe raak die bestuurder in die klein karretjie bietjie ongeduldig (foto 2) en besluit toe maar om te ry, en so volg die pajero ook (foto 3 en 4). Lyk my toe die Toyota sien dat die klein mannetjies dit kan doen toe sien hy eers kans vir die “magtige rivier”. So nou wonder ek of daai ding waar is wat hulle sê van Toyota en sy bestuurders.

Is daar dalk enige iemand wat my kan uithelp oor hoekom die klein karretjie kans gesien het vir die stroompie en die Toyota nie, ek vra maar net want ek is nie ‘n groot 4×4 kenner nie, en ek sou aanneem dat mens so af en toe riviere sal moet oorsteek wanneer mens in die bos is. Wat doen die Toyotas dan, wag hulle maar vir die Jeeps en Pajero’s om eerste te ry of vat hulle die ferry.

PJ Van Zyl
www.BlueDaisy.co.za

Soos altyd, is my vrou die enigste persoon wat met ‘n oopkop, realistiese uitkyk oor die dinge kan besin. Dis nou in teenstelling met die emosievolle uitbarstings wat ek gewoond geraak het van Blou Bulle.

Interresant hoe die Merc (4de motor in die ry) nie eers genoem word wat besluit het om GLAD NIE eers die “magtige rivier” te face nie. En hoe die Hyundai lyk of hy sopas by die scrap yard uitgery het en dus nie veel omgee vir wat met sy kar gebeur nie. Maar nou ja. Soos met die lewe ook, is daar seker mense wat met beperkte visie na alles kyk en graag van die kant af staan en judge.

Trotse Toyota Passasier

Toyota SA’s response to concerns about driving dynamics of Fortuner

In response to owners’ concerns following discussion on on-line forums about the driving dynamics of Fortuner vehicles, Toyota SA has launched an investigation in regards to these concerns.

Toyota SA always take customers’ concerns seriously, and is therefore investigating all possible causes that might have lead to these anxieties. However, initial findings suggest it is centered on driver experiences in very specific corrugated dirt road conditions.

Based on this each case of customer dissatisfaction will be dealt with on a one-to-one basis whereafter a decision will be made by Toyota SA pertaining to that specific case. The aim is to find the best solution for each individual Fortuner owner, which could include the fitment of a new specification tyre, depending on the driving conditions they experience.

The new specification tyre addresses driver apprehension caused by steering feedback in very specific corrugated road conditions and was initiated upon Toyota’s request to Continental.

Toyota SA would like to emphasize that the original General Grabber AW 265/70R16 specified for the Fortuner meets and fulfills all technical and quality requirements.

Concerns from Fortuner owners channelled through the customer care centre or dealers must be dealt with in accordance with the bulletin circulated by Toyota SA’s technical department.

Important note: In all cases it must be made clear that the fitment of the new specification Continental tyres in appropriate cases will be done as a sign of goodwill and customer satisfaction and is above and beyond Toyota’s legal obligations owed to its customers.

Any media requests must be forwarded to Ferdi de Vos, General Manager: Corporate PR on (011) 809-2227 or (011) 809-9227 (fax) or e-mailfdevos@tsb.toyota.co.za

ISSUED BY THE COMMUNICATIONS TEAM

http://www.4×4community.co.za/forum/showpost.php?p=211078&postcount=374

Op www.mooiloop.co.za beskikbaar hier.

Die donnerse Britte.

Teen 1881 het die Brit Henry Barrington al heerlik gebly in Portland Manor, net buite die Knysna bosse. Die legende gaan dat Henry baie suksesvol was met sy boerdery, en besluit het om dit te gebruik om iets te doen aan ‘n groot probleem in die bos.

Eintlik 2 groot probleme. Op daardie stadium is twee wilde spesies, wat nie hou van reëls en beheer nie, in die bosse ingejaag. Die olifante, en die Afrikaners. Ingejaag, of gaan wegkruip; ek is nie 100% seker nie. Die Afrikaners het hout gekap, en die Olifante het die Afrikaners rondgejaag in die bos. Hulle was moerig. Die olifante meen ek. Orals was op hulle geskiet, en kry hulle toe wegkruip plek in die Knysna bosse. Daar aangekom, besef die olifante dat dit nie so idillies is soos mense dit wil uitmaak nie, dis koud. Nat. Geen kos. En bedonderde Afrikaners kap die een boom na die ander af. Ek moet wel byvoeg dat hulle net gekap het wat hulle nodig gehad het. Die Afrikaners het omgegee vir die bos; dit was hulle beskerming en lewe.

Die Afrikaners het met groot moeite die hout tot in die dorp gekry, net om deur die hout handelaars uitgebuit te word. Sien, die hout handelaars het ook die plaaslike Woolies Foods van die dag besit, waar die houtkappers nie anders kon as om kos op skuld te koop nie. Die houtkappers is dan nooit vir hulle hout betaal nie, die inkomste is sommer van hulle skuld afgetrek. Duidelik ‘n belowende beroep, solank jy die hout handelaar is.

Dit het tot gevolg gehad dat die Afrikaners in die bos verarm het. Hulle het armblankes geword, van die soort wat mens nog steeds op die platteland en Patricia Lewis konserte sien. Patricia is dus die hout handelaar, maw. aan die regte kant.

So besluit Henry Barrington dis tyd dat iets gedoen moet word. Hy gesels met sy vriend in die parlement, en reken hulle die beste plan is om ‘n sy bedryf te vestig in die bos, dat dit die Afrikaners kan besig hou en geld genereer. Natuurlik kan die Afrikaners nie na hulle self kyk nie, en word daar besluit die Italianers is die regte mense om die Afrikaners in toom te hou. Seker maar omdat dit een bedonnerde nasie vat om ‘n ander in toom te hou. Wat ook al wou, die Italianers kom toe oor na Knysna met ‘n groot gejuig. Aan land gestap, besef hulle toe hier is moeilikheid. Eerstens is van die families belowe hulle gaan Amerika toe, en tweedens kom hulle gou agter dat die moerbei bome die verkeerde soort is, en gaan die plan nie werk nie. Die Italianers word toe vir alle praktiese doeleindes op ‘n stuk grond gelos om na hulle self om te sien. Geen Afrikaans of Engels magtig nie, met geen manier van inkomste nie, besef hulle toe hier is probleme. Nou die storie loop dat die Hollanders tot ‘n manier tot hulle redding gekom het, en om ‘n lang storie kort te maak, het die Italianers toe mettertyd deel van die Hollanders geword. Hulle het getrou onder mekaar en als wat daarmee saamgaan. Toe die Italianers eers met die Hollanders deurmekaar raak, kon hulle ook nie juis terug Italië toe nie, want daar is op hulle neergekyk. In Italië was baie van die mense suksesvolle sy boere, en toe hulle probeer terugkom met barbaarse Hollandse vrouens en mans, is daar besluit dat hulle nie meer goed genoeg is vir die volbloed Italianers nie.

Einde Augustus 2008 besluit ons om my Pa hulle halfpad van Oos-Londen af te ontmoet by Stormsrivier mond.

Deur Jurgens van www.livethejourney.co.za en Douwe van http://www.karoospirit.co.za kom ons die Vrydag by Knysna bosse uit. Ons ontmoet vir Frank, wat baie vinnig vir ons vertel dat vandag die dag is wat ons die bos gaan leer ken soos ons nooit van geweet het nie. En hy was reg. Frank begin gesels. 3.5 ure later, is selfs my Pa stil, en dit wil gedoen wees. Frank vertel ons als van die bos wat ons nie geweet het agter die bome kan aangaan nie. Dis die ding. Mens dink, as jy gaan ry, dat jy jou kar in ‘n rat gooi, en ‘n paar ure lank bome kyk, en dan is dit dit. Jy kan dit beslis so doen, maar dan kan jy beslis net sowel by die huis bly, en die DVD kyk. Frank besit http://www.bhejane.com/. Hy het die natuurbewaring ouens genader en oorreed dat hy ‘n konsessie moet kry om mense, onder streng beheer, deur die bos te vat. Dit gebeur toe en hoop hulle binne die eerste jaar sal daar darem so 350 mense wees wat sou belang stel. Onderskatting is die wagwoord hier, want toe ons gegaan het, was daar al 750 mense deur die bos en die eerste jaar is nog lank nie agter die rug nie. Frank het die hele storie so beplan dat die bosmense ook voordeel trek uit die hele storie. Daar is met hulp ‘n restaurant by Diepwalle Bosbou Stasie op die been gebring, wat werk verskaf aan die mens van die omgewing. Op datum het meer as R70000 na die gemeenskap gevloei, wat my asem weggeslaan het.

View Larger Map

In die tyd wat Frank 3 radios pap gesels het, hoor ons hy is ‘n afstammeling van een van die oorspronklike Italiaanse families, ene Rabbolini. Hy vertel ook dat die storie vertel word in Dalene Matthee se Moerbeibos en al die hout treine in die bos gaan staan stil vir my. (Dankie aan Gert Vlok-Nel dat ek jou woorde kon buig).

Ek besef ek het nog nooit in my lewe Dalene Matthee gelees nie. Hoe meer ek probeer dink daaroor, dat ek seker Fiela se Kind gelees het, hoe meer kan ek nie dink dit het ooit gebeur nie. Ek raak angstig en besluit dat ek dit moet regstel, want ‘n fout soos hierdie kan maak dat ek vriende verloor.

Terug in die Kaap koop ek Toorbos en is die boek my vriend vir die volgende paar dae.

Ek besef nou, dat as dit nie vir die donnerse Engelse was, wat gaan kak maak het met die Italianers 127 jaar gelede nie, het ek nooit Dalene Matthee gelees nie.

En daarvoor se ek dankie vir die Engelse en die Italianders, wat baie moeite gedoen het lank gelede om my ook beskawing toe te bring.

In my opinie kan die Engelse maar weer gaan moeilikheid maak met ‘n ander nasie, wie weet watse wonderlike dinge daaruit gaan voortspruit oor so 120 jaar. Enige iemand al Irakese boeke gelees?

As jy ‘n brandewyn-en-Coke 4×4 tipe ou is, bly weg. Hierdie toere is nie vir jou nie en is ek seker julle wat kan lees sal ook nie my blog lees nie. Hierdie begeleide toere is vir mense wat lus is om hulle lewens te verander. Saam met die regte gidse, kan ek jou dit waarborg.

Toer leier: Frank Carlisle.
http://www.bhejane.com/
Koste: R350 per persoon (dit sluit koffie en ‘n ete in. Ook, ‘n nuwe uitkyk op die bos.).

Bespreking gedoen deur http://www.livethejourney.co.za.
Opgewonde gemaak deur http://www.karoospirit.co.za
Informasie oor die Italianers: elsabeth@livethejourney.co.za
Vir Dalene. Jammer.

Ns. Hierdie storie is soos ek dit kan onthou, en sal daar beslis feite wees wat ek verkeerd het.  So lees ek byvoorbeeld dat een van Henry Barrington se kleinkinders reken die storie is heeltemal verkeerd. Lees meer by http://www.talkabouttown.co.za/talktownforum/showpost.php?s=11089fa5f9ace78a5641c1d766e3d9e6&p=734&postcount=2.

Toyota released a technical report regarding the roll-over issue. After a full day’s testing, which included getting feedback from Fortuner owners, the tyre manufacturer (Continental) and other people, the verdict from Toyota is that “after testing together with all the customers on the specific chosen road we can now conclude that the Fortuner suspension performed well within the design specifications/limitations“

Sounds like horse crap to me. We have definitely experienced this problem. Just last weekend, we were driving the Old Cape Road near Gouna in the Knysna forest. There’s one particularly sharp bend as yuo get close to the river crossing. We were doing about 25km/h; 4 adults, and going slowly because of the non-roll-over problem. As we went around the corner, we experienced the gatswaai, which nearly gave my wife a reason for divorce!

View Larger Map

Tips for driving on a unpaved road, according to Toyota.

<Technical Tips when driving on unpaved roads>

• Check/Correct Tyre pressure 2.1 bar (laden/unladen) – weekly
• Use steel valve caps as they tend not to leak air
• Get own tyre pressure gauge to check pressures – weekly
• Check/Adjust wheel alignment (every 20,000km & 30,000km)
• Adjust vehicle speed to match the road conditions
• Check/Replace rear shock absorbers as per usage conditions (shock absorber damping or for leaks)
• Do not overload vehicle (stay within manufacturers specifications) – refer to below table

December we are planning to criss-cross Southern parts of Namibia, and do another desert crossing with the guys from http://www.thejourney.co.za.  This little roll-over problem bothers me though. On our first trip, and Fortuner was written off even before they managed to get to the meeting point. As far as I remember, the guys drove all the way from SA, only to roll the Fortuner about 100km’s from Solitaire at about 60km/h.

Their holiday rolled with the car.

Download the official report from Toyota here: Toyota technical Report.

Thanks to the guys from http://www.4×4community.com/forum/showthread.php?t=23512 for always keeping me up to date with the issue.

Toyota admitted there’s a problem, so this blog entry will grow, as this problem becomes bigger and bigger.

Fortuners’ handling: Toyota admits tyre problems
http://www.motoring.co.za/index.php?fSectionId=751&fArticleId=4568453

Fortuner – Handling Safety Issues
http://www.4×4community.co.za/forum/showthread.php?t=21902

Thanks for http://www.4×4community.co.za for this photo

Fortuner article

Letter from Toyota, admitting a problem. Thanks to www.4×4Community.co.za.
http://www.4×4community.co.za/forum/attachment.php?attachmentid=21861&d=1218621514

Article in Cape Time
http://www.4×4community.co.za/forum/attachment.php?attachmentid=22232&d=1219221988

Article in Natal Murcury
http://www.4×4community.co.za/forum/attachment.php?attachmentid=22318&d=1219391287

Ek het NIE ‘n idee wie hierdie geskryf het nie, maar dankie vir Karate Kallie wat dit aangestuur het.

Niks in die lewe bring groter vreugde vir ‘n moeë vis-en-hoenderdieet as ‘n langnaweek in Namibia nie.  Die oggend, middag en aandvleisvure brand hoog en die vet drup uit die vakansie baarde, dis ‘n geil besigheid man, geil man, geil. Jou beker loop oor.  Soggens is dit skaapniertjies, smiddae skaaptjops en saans iets kleins soos ‘n ou biefstukkie of ‘n varkboudjie.

In Namibia beteken ‘n gebalanseerde dieet ‘n tjop in elke hand. Tussendeur word daar aan ‘n biltonkie gekou om die kieste oefening te gee.

Maar soos met alle goeie dinge kom daar ‘n einde aan alles.  Die t’rugtog Kaap toe kom soos ‘n dief in die nag. Daar word uitgestel en weggepraat maar vader Tyd het gesê dis Sondagmiddag en so sal dit wees. Na ‘n skaapvleis ontbyt word die langpad gevat met skaapboud toebroodjies vir padkos.

Voetslepend en klaend word die tasse gepak en gelaai en met stroewe gesigte word die Namibiese familie gegroet.  Die stilte in die motor is oorverdowend wanneer ons die pad vat Kaap toe.

Rehoboth, Kalkrand, Spietkop, Mariental, Spietkop, Keetmans, Spietkop flits die plekke verby. Grunau …. amper halfpad en die Sondagmiddag trek lang skadu’s oor die suide vlaktes. Aaaai, as ons maar al die skapies kon saamvat vir die mense in die Kaap. Hulle weet nie wat mis hulle nie. Glo mos net aan vis en hoender. Hoender is mos nie verniet die nasionale voël van die Wes-Kaap nie.  Na Vioolsdrif kom die fout.  Grooot fout!  ’n Pyn van epidermiese proporsies skiet my regterenkel binne. Dit moet ‘n beroerte wees. Ek sweer dis ‘n hartaanval …. My hart sit juis in my skoene. Kry mens miskien ‘n voetaanval, Bosluisvoet of  Slangvoet?  Die moontlikhede is legio.  Die pyn neem alles oor. Die kinders wonder of pa Krismis gaan haal.
Liefste wil weet of ek koors het. “Bel die dokter!” is al wat ek kan uitkry terwyl ek stotterend probeer asem kry. Ek trap die petrol dieper met die anner voet en  die trane biggel oor my wange.  O Kaap, O Kaap, as ek tog maar net by die huis kan kom. Vroutjie bel vir Dok uit sy Sondagmiddagslapie. Dit is NOOD broer. Sy vertel in kort, afgemete sinne wat haar diagnose is. Dok vra hieroor en daaroor en waar die pyn is en of daar ou rugby beserings is in daai voet.  Dan die lang stilte. Ons albei verwag die ergste.” Nee” se dok” maar as dit so pyn en die pyn daar is en julle die en daai ge-eet het, daar geen koors is nie, die pyn nie “loop” nie, dan lyk dit my na ghout”.

“Wat het jy in die kar? Het jy enige iets vir die kinders vir karsiek?”

Dankie tog, dink ek nou is ons darem al by die merriekasie. “O, setpille” hoor ek vroutjie antwoord van die kant af, “maar as jy dit het, kan jy dit vir hom gee. Hy sal ‘n 100mg moet inkry”. “Maar ek het net 15 en 20mg pilletjies”, hoor ek vir vroutjie terwyl sy hard dink hoe sy hierdie pilletjies in haar man se watse dinges gaan inkry. Synde die dokter op die “loudspeaker” is, kan ek darem self in my toestand uitwerk hoeveel keer gaan ek, nou ja, die ding moet doen. Toe hy aflui staan ek dadelik vas, ek het ook mos ‘n binneste. “Sal wag tot op Springbok, daar sal ‘n noodapteek wees” en daarmee handel ek die gesprek af, ter wille van die kinders in die kar.

Maar ai boeta, op Springbok is ‘n noodapteek so skaars soos reën. Niks oop, op ‘n Sondagaand nie. “Dan druk ons maar deur Kaap toe.” Kners ek op my tanne.  Ek sit nou al kaalvoet met die lugreeling vol oop op my voet – dalk vries die ding dood dan kan ek hom afbreek en in die kar se “boot” gooi.  ’n Man het sy trots en ek’s g’n hoender wat klein pilletjies agterstevoor om pik nie.  Op Garies is al my manlikheid daarmee heen … alles is wit van die pyn. “Vrou, gee maar – dit is nou of nooit, en ek “nou” liewer as “nooit”.

Vroulief fynkam haar “toolbox” en kom met die goeie nuus, daar’s nog ‘n 100mg setpilletjie”. Daar het jy dit: Vir elke pyn is daar ‘n gewig. Pil in die hand bestorm, of was dit nou bekruip of huppel ek na die plek van verligting by die vulstasie. “Hierdie besigheid MOET net werk”  dink ek by myself en probeer moed skep vir wat voorlê.  Ek worstel en sweet, maar in moet hy in – het jy al ooit probeer om ‘n “dartboard” se “bullseye” van die agterkant af op een been te kry sonder om die ander ouens in die kleedkamer met sagte kreungeluidjies te vermaak?

Na die nagmerrie sukkel ek t’rug kar toe en ons val in die pad.  Die kinders wil weet hoekom pa se oë dan nou so groot is. Dink seker ek probeer Wolf en Rooikappie vir hulle opvoer om die pad om te kry. Niemand sê iets nie, ma bly liewer stil, sy weet wanneer vraetyd verby is. Later slaap die kinders snoesig in hul stoeltjies, ek sit met die pyn en trap die petrol dat ons in die Kaap kan kom. Pyn, alles net pyn en die gedagte van die vreeslikheid daar in die toilet op Garies vir ewig ingeprent in my geheue.

By Van Rynsdorp traai vroutjie weer ‘n geselsie.” Voel dit al beter, skat.”

“Nog nie juis nie liefling.  Maar dis darem ‘n skerp pil daai” gooi ek ‘n hou na die witjasse. “Hoe bedoel jy?” “Ek bedoel die alluminium om die pil.

Ek moes die besigheid omtrent “panelbeat” om die skerp kante te probeer platkry.  As ek dit sommer net so sou gebruik, kon ek my binneste lelik beskadig” verduidelik ek sonder om te veel “detail” te gee.

Dit smaak vroutjie het as selfmoordbomplanter by Elkaida gekwalifiseer. Sy ontplof dat die kinners se lyfies ruk en hulle met hulle handjies bo-kant hulle koppe gryp in hulle slaap.  Dis die ergste lagbui wat ek uit haar lyf hoor sedert die nuus van haar eerste swangerskap. “Jy moes die alluminium afhaal, poe…ol!” rek sy dit uit en sy trek haar foontjie nader.  ”Maar ek dog dit werk soos ‘n kapsule. Mens breek mos nie ‘n kapsule oop nie, net nou vergiftig jy jouself met ‘n oordosis, die besigheid moet mos stadig ‘n mens se sisteem bekruip!”  My manlikheid en intellek is daarmee heen. Die wêreld weet. Sy mishandel die selfoontjie om die nuus oor die aardbol te versprei.

Dok is die eerste om van my “mishap” te hoor.  Hy kan sommer my lyding op die internet uitblaker en die eer kry vir die beste mediese “joke’ van die maand. Geen setpil sal ooit weer dieselfde wees nie.  Hoe gaan ek die wêreld in die oë kyk? En dit na die vreeslike lyding op Garies.  Ek verlang na die tere liefde en simpatie van my moeder.

Volgende more is ek ‘n “celeb” op kantoor, almal wil tog net bemoedigend aan my vat of ‘n ou geselsie aanknoop.  Wil weet of ek nou ‘n “stainless steel silencer” het.  Ha, ha, ha, wens julle kry dieselle pyn wat ek in my voet het in julle “silencers”  dan  sal ons sien!

Klomp ape!

Het die ding gewerk?  Weet nog nie….wag dat die aluminium “corode”.

In my naïewe jeug was ek ‘n ingeskrewe meganiese ingenieurswese student by Stellenbosch. Daar het nie veel van dit gekom nie, maar daardie 4 jaar van waansin waarvoor my arme ouers moes betaal, het wel 2 groot nagevolge gehad. Een. Maak nie saak hoe sleg jy doen op universiteit nie; net die feit dat jy saam met ander studente rondgaan (en omgaan) gee vir jou ‘n denkwyse wat jy nooit in jou lewe sal verloor nie. Tot vandag toe verbaas ek myself hoe goed ek kan wees om probleme af te breek tot in hulle kleinste deeltjies, en van daar af op te bou. Twee. Ek het my selfvertroue verloor.

Terug na nommer een. Ek reken dat van al die wonderlike ingenieurswese uitvindsels wat in ‘n voertuig soos ons Fortuner gaan, is by verreweg die belangrikste een die staal plaat onder die enjin. Oil sump soos ons dit ken in Algemeen Aanvaarde Afrikaans. RSG inbellers, bel vir RSG. Hier is myne. Ek is baie trots op daai merke.

Plyster vir my nerwe

My vriend Jurgens van www.LiveTheJourney.co.za word baie jammer gekry deur Eldré. Sy se ek e-pos hom te veel. Ek weet nie hoe om op te hou nie, want sy lewenstyl is net so aanloklik.Reise deur die Namib. Reise deur Botswana. Reise deur Angola. ‘n Reis uit die stad uit elke aand.

Deur een van ons vele geselsies oor e-pos reken Jurgens ons moet Groot Toren toe gaan.  Op die web gaan loer,  en vinnig uitgekom by hulle werf. http://www.tourismmcgregor.co.za/GrootToren.htm

Ek dog wel, die plek lyk nie te kak nie,  en kontak ek hulle. Met die relings het Marinda (van Groot Toren) my geSMS op antwoord vir my e-pos. Sy het verduidelik dat dinge by hulle afhanklik is van son krag,  en weens die sneeu sal ek maar moet wag totdat die details deurkom.  So gemaak, en kom die e-posse een vir een ingevlieg by my indoos. Aangeheg is die mees ongelooflike fotos, waaronder die volgende:

Later as beplan kom ons weg die Vrydag middag, en kom met ‘n groot gejuig aan by Groot Toren. ‘n Lee kam parea en beligte kombuis heet ons welkom, waar ek sommer self inteken en sleutel gryp. Ek voel die lewe is ‘n lied.

By die hek aangekom kan Eldré tot my verbasing nie die hek oopmaak nie. Ek kom tot die besef dat in my kinderlike opgewondenheid het ek nooit besef dis is nag-donker nie, en ons moet nog ‘n paar kilometer teen die berg op! Deur die hek, af in LOW, en Eldré begin naels kou. Dit is stik-giet-nag donker, soos dit net in die platteland kan wees. Ons is egter daar op met ‘n groot gejuig, en bruis my are van vars lug, hoogtes en avontuur. Eldré is nie in dieselfde bui nie, want sy is die een wie se lewe in ander se hande was teen daardie donker berg op.

Die huisie is fantasties. Geen TV, maar weens reeds genoemde son krag en gas is daar lig en dan ook yskas, storte en ‘n massiewe kaggel. Die plek is netjies hoor. Netjies.

Ons maak ‘n reuse kaggel, drankies word geskink en die rustigheid begin ons omvou. Die stilte pla my. Dit gebeur elke keer as ons weggaan. Ek voel ongemaklik en angstig, want dinge is nie heeltemal reg nie. Die lug ruik skoon, en daar is net stilte. Geen TV, internet, of IPod wat op 66% volume in die agtergrond speel nie. Gelukkig vir ons word die stilte onderbreek deur ‘n  geritsel. Ek het voorheen al ‘n stelletjie afgetrap met ‘n skerpioen in my skoen, so dadelik wil ek weet wat aangaan (ek dink nie daaraan dat ek heel moontlik nie ‘n skerpioen sal hoor steek nie). Die geritsel draai uit om ‘n veld muisie te wees. Op en af is ek en die voorkamer agter die muis aan, want “ons” reken daar is nie genoeg plek vir ons almal in die huisie nie. Na ‘n groot stryery is muis by die voordeur uit in die koue nag in. Nie lank nie, en dis weer so. Ek reken dat g’n muis my sal onder kry nie, hel man; ek het dan net ‘n rukkie terug in die nag ge-4×4! Eldré reken egter dat die muis pla. Ek bel vir Marinda, en sy reken die outjies kom maar in, en ons moet ‘n muis valletjie stel. Na ‘n stille woordewisseling stel ek die valletjie, maar my aand is ge-spoil (bel RSG, mense…). Ek wil nie ‘n muis moordenaar wees nie, ons is dan die besoekers?

Volgende oggend is dinge maar styf tussen ons. Ons besluit egter die roete moet aangepak word, en daar gaan ons. Goeie fok. Weereens, RSG mense. Party dinge klink net nie so goed as jy se: “Yesterday” nie. Wat ‘n hemelse ervaring.

Die roete is beslis nie vir 4×2 gemaak nie, en maak maar seker jou bande is afgeblaas, en grondvryhoogte is hoog. Die huisie en roete was bo die wolke vlak, wat veroorsaak het dat jy hemels voel. Jy is bo die wolke, en terwyl jy op die roete is, klim jy nog hoër. Ek is nie naastenby ‘n goed genoeg skrywer om dit te beskryf nie, so fotos sal moet doen.

Groot Toren

Hemel op die platteland

Driehoek

Skadu teen die muur

Saterdag middag is ons altwee kalmeer. Ons neem fotos, drink wonderlike Ega (http://www.egalife.co.za/) en rooiwyn, en begin gesels. Vir die eerste keer die naweek. Ek en Eldré besef dat dit ons ‘n hele dag gevat het om die stad uit ons lewe te druk. ‘n Hele dag. Dit voel vir my soos ‘n dag in my lewe wat ek gemors het, en nooit weer sal terugkry nie. Weereens kom ek agter hoe ‘n groot invloed die stad op jou het. Nou kyk, ons is reg vir weggaan sodra ons kan. En as dit ons ‘n dag vat om af te skakel, dan kry ek ander mense jammer. Daai gif is in jou, en as jy nie baklei daarteen nie, kom dit nie uit nie.

‘n Hele foking dag is daarmee heen. Dit klink kort, maar in daardie dag het ons baklei, ek het stil stuipe gehad, ons het selfs amper muis-moord gepleeg! Twee keer! Dis nie aanvaarbaar nie. Almal wat amper al hulle toekomstige dae verloor het, sal weet hoe kosbaar een dag is. Een dag wat nie gebruik is nie, is ‘n vermorsing, en kan jy net jouself blameer.

Dit bring my terug na die staal plaat. Man, ek is mal oor daai plaat. Weens daardie plaat kan ek in die nag teen berghange op ry, ons kan die stad gif uit die bloed kry op Groot Toren se klip opdraandes, en as jy ‘n foutjie maak, is dit ok. Die PLAAT beskerm jou.

En dit doen die wêreld se goed vir my ou tweede probleem.

Groot Toren se huisie: hemel op die platteland. Skuif die kaart rond om die res van die area te sien.

View Larger Map

Ns. Die muise en al die ander diere het die naweek oorleef. Ons is beslis die indringers daar, so het geen reg om hulle te vernietig nie. Ek voel in elk geval dat dit wonderlike atmosfeer skep om die natuur so naby jou te hê. Solank dit nie ‘n skerpioen is nie. Marinda noem vir my dat die muise ‘n baie belangrike rol speel in die bestuiwing van die laer groeiende protea en fynbos spesies. “Druk mos hulle neuse in almal se sake.” Ek vind dit baie interessant; ons het die naweek die 2 muise gesien, 2 koggelmanders en ‘n paar bobbejane wat luidkeels laat weet het dat ons indringers is. Verder is daar geen ander diere raakgeloop nie, net die ongelooflikste proteas. Ek is nie seker hoekom nie, ek kan maar net dink dis oor die hoogte. Ek hoop werklik niemand lees my blog nie, of ten minste dat ek ‘n swakker skrywer is as wat ek dink, want dan hopelik gaan Groot Toren nie meer besprekings kry nie. Ons is besig om te reel vir ons volgende naweek daar, en sal dit ‘n skande wees as ons nie plek kry nie.

Webwerf: http://www.tourismmcgregor.co.za/GrootToren.htm
Telefoon: 023 625 1954
E-pos: groottoren@telkomsa.net
Koste: R1000 vir die naweek. R100 vir 200 stukke DROË hout (ek weet, dis ‘n konsep wat ons in die Kaap nie ken nie). ‘n Ekstra motor kan ingaan vir R200. Ingesluit in die koste kan jy die roete ry. Ons het dit oor 2 dae gedoen, maar kan beslis in een dag gedoen word.

Hier is nog twee outjies…

Bloukop

Vettig

Oranje, blanje, groen.